Orion's Prelude BA4 (3G) + Skytune uitlaat en velgen
Geplaatst: do 28 jul 2011, 12:33Yo de mannen, mijn naam is Kevin (ben 27) en sommigen kennen mij misschien nog van op het Carstyling forum - bij deze: gegroet!
Even kort mijn autogeschiedenis schetsen: altijd al een Honda fanaat geweest (naast Alfa Romeo, vooral de 33 en 155 modellen, maar ssssttt!) en nadat ik in 2003 mijnen Alfa 33 1.7 i.e. verving met een Honda Concerto uit een erfenis (het ding had maar 33.000 km op diene moment!). Fijn ding, wat traag, maar op 15'ers met H&R veren, Koni dempers en een Supersprint collector met daarachter een open inox buis naar een Invidia einddemper trok die wel wat aandacht.
Na in 2006 diene Concerto perte totale verklaard te zien worden na een accidentje waarbij ik niet in fout was maar toch gene cent van gezien heb, kocht ik nen tweede - op carbu's deze keer. En daar begint het verhaal.
Die werd het slachtoffer van de keuring (staat subframe) en na even in een Alfa 155 V6 te hebben gereden kocht ik een E46 BMW 325Ci. Twee jaar zeer content van geweest en (te) veel geld in gestoken, tot de (automatische) boite raar begon te doen (gekend probleem, kost 4.500 euro om te fixen) en vandalisme gecombineerd met drie aanrijdingen langs achter hun tol begonnen te nemen op de looks. Dan maar verkocht en iets genomen waar absurd veel vermogen uit te persen valt: een Saab 900 Turbo uit 1994-95. Die heeft het B204L blok met T5 management, kort gezegd: stock internals, 500 pk / 650 Nm: geen probleem. Fantastische wagen: relatief snel met een boostcontroller en Viggen FMIC (+-200-220 pk, 300-320 Nm), stevig en comfortabel, maar geen enkele garage kan er deftig aan werken en bij de specialisten kwam ik pas als het al te laat was.
Bij een niet nader genoemde velgen- en ophangingsspecialist, waar ik ging om de veerpootlagers te laten vervangen en ze beweerden dat het een cardan was - NOT! - zijn ze erin geslaagd om het aangrijppunt tussen differentieel en as om zeep te helpen bij het steken van een nieuwe cardan, en omdat die reparatie meer zou kosten in werkuren dan de gansen auto waard is ging ik dus op zoek naar een goedkope, leuke daily driver. Eerst kocht ik een gechipte Fiat Coupé 20v Turbo, en hoe fijn de 250 pk en die vijfcilinderhuil ook zijn - betrouwbaar is iets anders. Zes maanden eigenaarschap, 2 weken gereden (eerlijk is eerlijk: ik maakte ook geen haast van de inschrijving dus hij stond ook even stil voor niets ). Rap verkocht en de zoektocht ingezet naar mijn oude liefde: een niet vermooste CRX V-Tec of een derde generatie Prelude. Met injectie, of mijn NOS kit past niet.
Het is dus ne Prelude geworden uit 1991 met 170.000 op de teller, want ne goeie CRX zonder mods voor ne goeie prijs... daar kunt ge lang achter zoeken. En ik was eigenlijk in 2006 al van plan mij zo eentje aan te schaffen, maar vond toen gene goeie. Het is een Duitse import, die een jaar geleden zijne weg naar hier vond. Ne zeldzame met lederen interieur en in Madison Blue Pearl, handgeschakeld, wel zonder airco en cruise control (helaas). Motorblok is een B20a9 (140 pk). Intussen is de middendemper afgebroken bij de aansluiting naar de einddemper, maar dat wordt in September gefixt door een bezoekje aan Skytune.
Issues: een paar. Hij heeft misfires op ralenti (dit begint na een minuut opwarmen) en loopt enorm rijk, nieuwe distributeurkap en bougies brengen geen oplossing. Lambdasonde is besteld maar de onderdelenboer is op verlof. Verder loopt het blok sterk genoeg om de S2000 van de broer van mijn vriendin niet meer dan een autolengte te laten uitlopen tot 140 (met gesloten kap). Er is wat (haastig gerepareerd) roest aan de achterste wielkasten, dat wordt aangepakt als het terug begint door te roesten. Herspoten moet ie toch vroeg of laat.
Op de planning: velgen (Rota of zo), schroefkit, uitlaat, DIY short ram met velocity stack, een kleine install. Later de NOS kit, als ik een andere DD heb. Meer heeft ne 'Lude niet nodig vind ik.
De eerste mods zijn intussen al gedaan: Alpine HU en een Pedobear sticker.
Even kort mijn autogeschiedenis schetsen: altijd al een Honda fanaat geweest (naast Alfa Romeo, vooral de 33 en 155 modellen, maar ssssttt!) en nadat ik in 2003 mijnen Alfa 33 1.7 i.e. verving met een Honda Concerto uit een erfenis (het ding had maar 33.000 km op diene moment!). Fijn ding, wat traag, maar op 15'ers met H&R veren, Koni dempers en een Supersprint collector met daarachter een open inox buis naar een Invidia einddemper trok die wel wat aandacht.
Na in 2006 diene Concerto perte totale verklaard te zien worden na een accidentje waarbij ik niet in fout was maar toch gene cent van gezien heb, kocht ik nen tweede - op carbu's deze keer. En daar begint het verhaal.Die werd het slachtoffer van de keuring (staat subframe) en na even in een Alfa 155 V6 te hebben gereden kocht ik een E46 BMW 325Ci. Twee jaar zeer content van geweest en (te) veel geld in gestoken, tot de (automatische) boite raar begon te doen (gekend probleem, kost 4.500 euro om te fixen) en vandalisme gecombineerd met drie aanrijdingen langs achter hun tol begonnen te nemen op de looks. Dan maar verkocht en iets genomen waar absurd veel vermogen uit te persen valt: een Saab 900 Turbo uit 1994-95. Die heeft het B204L blok met T5 management, kort gezegd: stock internals, 500 pk / 650 Nm: geen probleem. Fantastische wagen: relatief snel met een boostcontroller en Viggen FMIC (+-200-220 pk, 300-320 Nm), stevig en comfortabel, maar geen enkele garage kan er deftig aan werken en bij de specialisten kwam ik pas als het al te laat was.
Bij een niet nader genoemde velgen- en ophangingsspecialist, waar ik ging om de veerpootlagers te laten vervangen en ze beweerden dat het een cardan was - NOT! - zijn ze erin geslaagd om het aangrijppunt tussen differentieel en as om zeep te helpen bij het steken van een nieuwe cardan, en omdat die reparatie meer zou kosten in werkuren dan de gansen auto waard is ging ik dus op zoek naar een goedkope, leuke daily driver. Eerst kocht ik een gechipte Fiat Coupé 20v Turbo, en hoe fijn de 250 pk en die vijfcilinderhuil ook zijn - betrouwbaar is iets anders. Zes maanden eigenaarschap, 2 weken gereden (eerlijk is eerlijk: ik maakte ook geen haast van de inschrijving dus hij stond ook even stil voor niets
). Rap verkocht en de zoektocht ingezet naar mijn oude liefde: een niet vermooste CRX V-Tec of een derde generatie Prelude. Met injectie, of mijn NOS kit past niet.Het is dus ne Prelude geworden uit 1991 met 170.000 op de teller, want ne goeie CRX zonder mods voor ne goeie prijs... daar kunt ge lang achter zoeken. En ik was eigenlijk in 2006 al van plan mij zo eentje aan te schaffen, maar vond toen gene goeie. Het is een Duitse import, die een jaar geleden zijne weg naar hier vond. Ne zeldzame met lederen interieur en in Madison Blue Pearl, handgeschakeld, wel zonder airco en cruise control (helaas). Motorblok is een B20a9 (140 pk). Intussen is de middendemper afgebroken bij de aansluiting naar de einddemper, maar dat wordt in September gefixt door een bezoekje aan Skytune.
Issues: een paar. Hij heeft misfires op ralenti (dit begint na een minuut opwarmen) en loopt enorm rijk, nieuwe distributeurkap en bougies brengen geen oplossing. Lambdasonde is besteld maar de onderdelenboer is op verlof. Verder loopt het blok sterk genoeg om de S2000 van de broer van mijn vriendin niet meer dan een autolengte te laten uitlopen tot 140 (met gesloten kap). Er is wat (haastig gerepareerd) roest aan de achterste wielkasten, dat wordt aangepakt als het terug begint door te roesten. Herspoten moet ie toch vroeg of laat.
Op de planning: velgen (Rota of zo), schroefkit, uitlaat, DIY short ram met velocity stack, een kleine install. Later de NOS kit, als ik een andere DD heb. Meer heeft ne 'Lude niet nodig vind ik.
De eerste mods zijn intussen al gedaan: Alpine HU en een Pedobear sticker.
als 2de project zie ik da wel volledig zitten. Vind maar nog is eentje in belgie in redelijke staat.
Wat ik wel vreemd vind is dat hij op het gehoor (inductiegeluid) pas "on cam" lijkt te komen bij 6.000 toeren... en de rode lijn ligt bij 6.500. De IAB's heb ik rechtstreeks op IM vacuum aangesloten om dat te elimineren, die zijn het dus niet. 